هزار فاطمیه رفته و نیامده ای

 

اگر ز قافله دوریم ، خوب میدانیم

ولی به لطف تو هر سال جا نمی مانیم

 

و باز هم به نگاه محبتت امسال

کنار سفره این فاطمیه مهمانیم

 

هزار فاطمیه رفته و نیامده ای

نگو که باز بدون تو روضه می خوانیم

 

بیا که در گذر گردباد این دنیا

در انتظار شروع بهار و بارانیم

 

قسم به ساحل چشمان ابری ات عمریست

به لطف بارش چشم شماست گریانیم

 

وگرنه مثل بیابان خشک دلهامان

فقیر روزی این سفره های بی نانیم

 

از اینکه بار غم مادر تو را دنیا

به دوش برد ، ولی خم نگشت حیرانیم

 

به انتقام غم صورت کبود بیا

که ما کنار شما پیرو شهیدانیم

 

محمد بیابانی

/ 0 نظر / 6 بازدید