تعداد بازديد :  
تاريخ : پنجشنبه ٧ آبان ۱۳۸۸

باز آمــــدم به طــوس، به شهـر و دیار دوست
شهر شهــــادت و حــــرم مشــــک بار دوست

شهــرى که هســـت قبــــله‌ عشــاق و عارفان
شهرى که هست مشتهـــر از اشتـــهار دوسـت

شهـــر وفـــا و طــور لــــقا مشهـــد رضـــا
دارد شرافـــت از شـــــرف و اعتبـــار دوست

ز آن طـــوس گشتــه شهـــره‌ آفــاق کاندر آن
گردیـده دفــــن، پیــکر پر افتـــخار دوســت

می‌ســــوختم ز آتــش ســـوزان هــــــجر او
شــــُکر آن که باز، کــرد نصیبم جـوار دوست

آب حیــــات و عمــر ابــــد کــى برابر است
با دولــت حضــــور دمى در کنـــار دوســـت

امــــر جهــان و نظـــم امـــــور جهــــانیان
ز امــــر خــــدا است در کف با اقتدار دوست

صـــف بســته‌اند خیـــل ملائــک به احتـرام
در روضــــه‌ی مقـــدس گردون مدار دوســــت

ما را سخن ز بیش و کم و هست و نیست، نیست
بگـــزیده‌ایم خــــطّ و ره اختـــیار دوســـت

من کیـستم که در ره او جــــان فــــدا کنــم؟
جانــم فـــداى آن که بــود جــان نثار دوست

جــود و گـــذشت و مــــردى و ذرّه پــرورى
رحـم و وفــا و مهر و کــرم هست کار دوست

تنــها نــه خاکـــسار در دوســت گشتـــــه‌ام
من خاکســـارم آن که بـــود خاکـسار دوست

در کفشـــــدارى حــرم شـــاه دیـــن رضـــا
من کفشــــدار آن که بــود کفشــــدار دوست

آیت الله العظمی صافی گلپایگانی


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر