تعداد بازديد :  
تاريخ : چهارشنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٩

مولا اگر از منتظرانت بودیم

چون دیده نرگس نگرانت بودیم

با این همه روسیاهی و بار گناه

ای کاش که از منتظرانت بودیم


برچسب‌ها: منتظر


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : دوشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩

دل غریب من از گردش زمانه گرفت

                                                            به یاد غربت زهرا شبی بهانه گرفت

شبانه بغض گلو گیر من کنار بقیع

                                                           شکست دل از دیده اشک دانه دانه گرفت

ز پشت پنجره ها دیدگان پر اشکم

                                                         سراغ مدفن پنهان و بی نشانه گرفت

نشان شعله و دود و نوای زهرا را

                                                         توان هنوز ز دیوار و بام خانه گرفت

مصیبتی است علی را که پیش چشمانش

                                                        عدو امید دلش را به تازیانه گرفت

چه گفت فاطمه کان گونه با تاثر و غم

                                                       علی مراسم تدفین او شبانه گرفت

فراق فاطمه را بوتراب باور کرد

                                                     شبی که چوبه تابوت را به شانه گرفت

 


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : چهارشنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٩

ای گلبن گلهای جهان خار تو هستم         آن خار که روییده به گلزار تو هستم              

بر درگه شاهان و سلاطین شعرایند         صد شکر که من شاعر دیدار تو هستم


برچسب‌ها: گل, امام زمان, شعرمهدوی


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : جمعه ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٩

بوی عطر یار دارد جمعه ها                                     مژده ی دیدار دارد جمعه ها

جمعه ها دل یاد دلبر می کند                                     نغمه ی یابن الحسن سر می کند


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : سه‌شنبه ۱٤ اردیبهشت ۱۳۸٩

شیخ شمس الدین می فرماید: مردی از درباریان سلاطین، به نام معمر بن شمس بود که او را مذور می گفتند.این شخص همیشه روستای برس را که در نزدیکی حله است، اجاره می کرد.آن روستا وقف سادات بود.نایبی داشت که غله آن جا را جمع می کرد و نامش ابن الخطیب بود.ابن الخطیب غلامی به نام عثمان داشت که مسئول مخارج او بود.ابن الخطیب از اهل ایمان و صلاح بود، ولی عثمان برخلاف او و از اهل سنت.این دوهمیشه درباره دین با یکدیگر بحث و مجادله می کردند.اتفاقا روزی هر دوی ایشان نزد مقام ابراهیم خلیل (ع) در برس، که نزدیکی تل نمرود بود، حاضر شدند.در آن جا جمعی از رعیت و عوام حاضر بودند.ابن الخطیب به عثمان گفت: الان حق را واضح و آشکار می نمایم.من در کف دست خود نام آنهایی را که دوست دارم (علی و حسن و حسین (ع) را می نویسم تو هم بر دست خود نام افرادی را که دوست داری (فلان و فلان و فلان) بنویس، آنگاه دستهای نوشته شده مان را با هم می بندیم و بر آتش می گذاریم.دست هر کس که سوخت، او بر باطل است و هر کس دستش سالم ماند، بر حق است.عثمان این مطلب را قبول نکرد و به این امر راضی نشد.به همین علت رعیت و عوامی که در آن جا حاضر بودند، عثمان را سرزنش کردند و گفتند: اگر مذهب تو حق است،چرا به این امر راضی نمی شوی؟ مادر عثمان که شاهد قضایا بود، در حمایت از پسر خود مردم را لعن کرد و ایشان راتهدید نمود و ترسانید، و خلاصه در اظهار دشمنی نسبت به ایشان مبالغه کرد.

ناگهان همان لحظه چشمهای او کور شد به طوری که هیچ چیز را نمی دید! وقتی کوری را در خود مشاهده کرد، رفقای خود را صدا زد.هنگامی که به اتاقش رفتند، دیدند که چشمهای او سالم است، ولی هیچ چیز را نمی بیند، لذا دست او راگرفته و از اتاق بیرون آوردند و به حله بردند.این خبر میان خویشان و دوستانش شایع شد.اطبایی از حله و بغداد آوردند تا چشم او را معالجه کنند، اما هیچ کدام نمی توانست کاری کند.در این میان زنان مؤمنه ای که او را می شناختند و دوستان اوبودند، به نزدش آمدند و گفتند: آن کسی که تو را کور کرد، حضرت صاحب الامر (ع) است.اگر شیعه شوی و دوستی او را اختیار کنی و از دشمنانش بیزاری جویی، ماضامن می شویم که حق تعالی به برکت آن حضرت تو را شفا عنایت فرماید وگرنه ازاین بلا برای تو راه خلاصی وجود ندارد.آن زن به این امر راضی شد و چون شب جمعه فرا رسید، او را برداشتند و به مقام حضرت صاحب الامر (ع) در حله بردند و بعد هم زن را داخل مقام نموده خودشان کنار در خوابیدند.همین که ربع شب گذشت، آن زن با چشمهای بینا از مقام خارج و به طرف زنهای مؤمنه آمد، در حالی که یک یک آنها را می شناخت، حتی رنگ لباسهای هر یک را به آنها می گفت.همگی شاد شدند و خدای تعالی را حمد و سپاس گفتند و کیفیت جریان را از او پرسیدند.گفت: وقتی شما مرا داخل مقام نمودید و از آن جا بیرون آمدید، دیدم دستی بر دست من خورد و شخصی گفت: بیرون رو که خدای تعالی تو را شفا عنایت کرده است و ازبرکت این دست، کوری من رفع شد و مقام را دیدم که پر از نور شده بود.مردی را درآن جا دیدم.گفتم کیستی؟ فرمود: منم محمد بن الحسن و از نظرم غایب گردید.آن زنها برخاستند و به خانه های خود برگشتند.بعد از این قضیه، عثمان پسر او هم شیعه شد و این جریان شهرت پیدا کرد و قبیله شان به وجود امام (ع) یقین کردند.


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٩

با یاد تو غم نامه مولا خواندیم

از غربت مادر تو زهرا خواندیم

ما را کشد این غم که نماز خود را

در مسجد جمکران فرادا خواندیم


برچسب‌ها: شهادت حضرت فاطمه, جمکران, نماز, امام زمان


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : پنجشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸٩

به اشک دیده کوثر،بیا ای یوسف زهرا    

                                      به حق غربت حیدر،بیا ای یوسف زهرا

به سوز ناله محسن،که پشت غربت آن در

                                      فتاده بین خاکستر، بیا ای یوسف زهرا

به اشک دیده زینب،که میخواند نماز شب

                                         کنار بستر مادر، بیا ای یوسف زهرا

به آن یاس غریبانه،که گم کرده ره خانه

                                      میان کوچه و معبر، بیا ای یوسف زهرا

برای انتقام او،به درمان غم پهلو

                                     به حق یاس پیغمبر، بیا ای یوسف زهرا

 


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : سه‌شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩

کدامین شب از آن شب تیره تر بود                      که زهرا حایل دیوار و در بود

شبی کاندر هجوم تیغ بیداد                                 سرت را سینه زهرا سپر بود

زمان بر سینه خود سنگ می کوفت                     زمین از داغ زهرا شعله ور بود

عطش نوشان کوفی آتشین اند                            که حتی کوثر آنجا بی اثر بود

شراب کوفیان خون حسین است                          شراب فاطمه خون جگر بود
 
تو می دیدی ولی لب بسته بودی                          که آیین محمد (ص) در خطر بود
 
ندانستم که در چشم حقیقت                                 کدامین مصلحت مد نظر بود
 
گلویت استخوانی آتشین داشت                             که فریادت فقط در چشم تر بود

چرا ابلیس را رسوا نکردی؟                               عقاب تیغ تو بی بال و پر بود؟

فدای تیغ عریان تو گردم                                     کسی آیا ز تو مظلوم تر بود؟


برچسب‌ها: شهادت حضرت فاطمه


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : سه‌شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩


برچسب‌ها:


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : سه‌شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩

آیت ا... سید محمدباقر ابطحی اصفهانی فرمودند : «شبی در عالم رؤیا دیدم فضای ما بین قم و مسجد جمکران گویا تمام چمنزار و دارای درخت های سبز است و در حالی که مهتاب بر آن می تابید و نهرهای آب در آنها جریان داشت، درختی را دیدم که دارای شاخه های بسیار جذاب و سرسبز بود و صدای روح بخشی از میان آن به گوش می رسید به ذهنم خطور کرد، صدای حضرت داود است!

در وسط آن درخت، جایگاهی بود که در آنجا آقایی نشسته بودند و به نظرم آمد که این آقا حضرت بقیه ا.. هستند، صحبتی را به میان آوردم که از ذکر آن معذورم زیرا اشاره به عهد و پیمانی بود و سپس عرض کردم: «چه کنم که به شما قرب پیدا کنم؟»

به زبان فارسی فرمودند «عملت را عمل امام زمان قرار بده!»

من این معنا را از این سخن فهمیدم که آنچه را فکر می کنی اگر امام زمان بود، عمل می کرد، تو هم همان را عمل کن. به زبان عربی عرض کردم: «و هو الامل» یعنی این آرزوی من است.

سپس گفتم: «چه کنم که در این امر موفق باشم؟»

به عربی جواب فرمود: «الاخلاص فی العمل»

از خواب بیدار شدم، قلم و دفتر حاضر کردم و آن دو جمله سئوال و جواب را نوشتم.

فردا درباره این دو جمله سئوال و جواب فکر کردم، به نظرم آمد: در جمله اول حقیقت تشیع که پیروی از امام به حق باشد نهفته است و در جمله دوم، راه موفقیت که همان توحید ذاتی و عملی باشد وجود دارد.

این دو جمله توصیه حضرت بود که برای من و همگان عبرت است.


برچسب‌ها: اخلاص در عمل


ارسال توسط هم عهدان منتظر
تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸٩

در آینه ها زلال نورش جاریست

                                              در مسجد جمکران حضورش جاریست

از خلوت عشاق دل افروخته نیز

                                                     انوار دل آرای ظهورش جاریست


برچسب‌ها: جمکران, ظهور


ارسال توسط هم عهدان منتظر